نوشته های پیشین
2012/5/21 - 2012/6/20
2011/11/22 - 2011/12/21
2011/6/22 - 2011/7/22
2010/12/22 - 2011/1/20
2010/9/23 - 2010/10/22
2010/4/21 - 2010/5/21
2009/12/22 - 2010/1/20
2009/6/22 - 2009/7/22
2009/4/21 - 2009/5/21
2008/12/21 - 2009/1/19
2008/11/21 - 2008/12/20
2008/9/22 - 2008/10/21
2008/6/21 - 2008/7/21
2008/5/21 - 2008/6/20
2008/4/20 - 2008/5/20
2008/3/20 - 2008/4/19
2008/2/20 - 2008/3/19
2008/1/21 - 2008/2/19
2007/12/22 - 2008/1/20
2011/11/22 - 2011/12/21
2011/6/22 - 2011/7/22
2010/12/22 - 2011/1/20
2010/9/23 - 2010/10/22
2010/4/21 - 2010/5/21
2009/12/22 - 2010/1/20
2009/6/22 - 2009/7/22
2009/4/21 - 2009/5/21
2008/12/21 - 2009/1/19
2008/11/21 - 2008/12/20
2008/9/22 - 2008/10/21
2008/6/21 - 2008/7/21
2008/5/21 - 2008/6/20
2008/4/20 - 2008/5/20
2008/3/20 - 2008/4/19
2008/2/20 - 2008/3/19
2008/1/21 - 2008/2/19
2007/12/22 - 2008/1/20
ثنا و حمد بي پايان ذات مقتدري را كه انسان را از عدم آفريد و به اوعقل وبصيرت عنايت فرمود، ومسلمان را با اولين حكم قرآني مكلف نمود اينكه بخواند، بياموزدوبه ديگران بياموزاند تا ذات او را بوحدانيت شناخته و در مسير او گام بردارد، خداوند رحيم كه باران رحمت او به همه جا رسيده است وخوان نعمت او به همه جا كشده است: